“روایت دو داستان از شاهنامه”

“روایت دو داستان از شاهنامه”

هر اثرِ تصویرگری به دو خالق اشاره دارد: نخست، به هنرمند تصویرگر و در پردۀ دوم، به یک نویسنده یا شاعر. در این نمایشگاه هفده تصویر از دو داستان «هفتواد» و «کتایون» از شاهنامۀ فردوسی، با محوریت زنان، به‌نمایش‌درآمده است. ویژگی اصلیِ آثار به‌کارگیریِ عناصر تصویری ایرانی و انحلال آن در ترکیب‌بندی مدرن است. این ترکیب‌بندی در فضایی مسطح و معمولاً بی‌رنگ آمده که از ویژگی‌های ثابتِ آثارِ تصویرسازی و نقاشی این هنرمند است. تصاویر با اشارۀ غیرمستقیم به موضوع و شیوه‌ای تمثیلی به بیان داستان پرداخته‌اند. تاکید بر عناصر کلیدیِ داستان به بیننده کمک می‌کند که به خوانشِ این عناصر در قالب تصویر بپردازد. همچنین در برخورد با تصاویر، ذهن مخاطب نخست ترکیب‌بندیِ کلی را مشاهده می‌کند و سپس با آگاهی از متن داستان، تک‌تکِ اجزای تصویرشده را معنادار می‌یابد. پیونددادن عناصر و روابطِ بین آن‌ها به خواندنِ تصویر کمک می‌کند و به‌این‌ترتیب، خیال‌پردازیِ داستانیِ آن شکل می‌گیرد.