در مرگ تنیدن
داستان ردپای انسان هوشمند بر زمین با نقش دستانش آغاز شد، نقش بر دیوار غار که گواهیِ میل انسان به تأثیرگذاری و تسلط بود. این اولین پیام او به طبیعت بود؛ آغاز ارتباطی پیچیده میان خالق و مخلوق، میان انسان و جهان.
اما این دستان خالق میتوانند ویران کنند. تاریخ شاهد تمدنهایی است که با بی اعتنایی به طبیعت، به نابودی گراییدهاند؛ و این نابودی فرصتی دوباره برای زندگی طبیعت فراهم کرده است.
آیا باز هم فرصتی وجود دارد یا این مسیر، آغاز مرگ ماست؟
این نمایشگاه تلاشی است برای بازتاب این روایت. از رد دستهای اولیه بر دیوار غارها تا نشانههایی که از نابودی و تجدید حیات طبیعت میگویند.
دستها در این آثار، هم نماد خالقاند و هم ویرانگر، هم داستان آغاز زندگی را روایت میکنند و هم هشداری هستند برای پایان آن. این دستها صدای پرسشاند:
ما تا کجا در راه مرگ خود پیش میرویم؟