هنر دروغی است که چشمانمان را به روی حقیقت باز میکند.
«پابلو پیکاسو»
عکاسی خیابانی تماماً چنین چیزیست خلق نوعی روابط درون یک قاب که دروغ محضاند. دروغی که میتواند ما را وادار به درک چیزی درباره زندگی بکند. وارد یک قاب بشوید در آن بچرخید و مثل خوردن یک لیوان آب آن را تماماً سر بکشید؛ مانند سوژههای آن مثل یک عطسه بیهوا غریزی بدون برنامهریزی و از همه مهمتر بدون ژست