هنرمند آینهای است برآمده از اعصار گذشته که با تمام صداقت جامعه را با خویشتن خویش پیوند میدهد و دراینبین اثر هنری تداعیگر احساسی مجسم از رهایی و آزادی نوع بشر است هنر ریسمانی است که دستان هنرمند را به جلوههای عوالم بالا میرساند و حاصل آن زندگی ما را عمیقتر و پرمعناتر جلوه میدهد. هر چند هنرمندان از بطن جامعهی خویش تأثیر میپذیرند بااینحال حتی در مدرنترین جوامع از سنتهای گذشته و نقشمایههای وابسته به آن تهی نمیمانند. دراینبین کاشیهای ایرانی که اشکالشان حاکی از کمال و قدرت است و نقشمایههای منتظم آن چشم سر را مینوازد و چشم دل را آرام میکند. گل در کاشی مقام معشوق را دارد و بلبل عاشقی است بیقرار گل و مرغ نماد موهبت الهی و تجلی ظریف و لطیف آفریدگار است گفتگوی عاشقانه گل و مرغ نیز به تسبیحگویی خداوند و ذکر حق تشبیه میشود. گل راز است و بلبل نیاز در نگارگری گل و مرغ ایجاد هارمونی بین عناصر نقاشی بسیار ظریف است. لازم نیست حتماً پرنده نیز در اثر ترسیم شود؛ اما در صورت حضور حالتی از انتظاری صبورانه را دارد برای شکوفایی گل و عشقبازی با او پرنده گاها با اوجگیری و حالتی از سرمستی ترسیم میشود، گویی خود را از عالم مادی جدا کرده و همه تن شوق دیدار گشته.