در حال حاضر
از زمان ابداع خط و نوشتار، تنها یک کاربرد برای آن متصور است و آن انتقال مفاهیم و اندیشههاست.
اما خط برای من دیگر چنین کاربردی ندارد. بلکه عنصری است تشکیل شده از الفهای راست قامت و انحناها و نقطههایی که در کنار هم سطوح ترکیب بندی شدهای را به وجود میآورد. از اینجا به بعد خط، دیگر رسانهای برای درک مطلب نیست. بلکه عنصری است که حس زیبایی شناسی بیننده را تحت تأثیر قرار میدهد و باعث ایجاد لذت و سرخوشی در وی میشود و هنر از دید من رسالتی جز این ندارد. بسیاری از آثار امروزه چون دریای ژرفی هستند که برای فهم آن باید به لایههای عمیق تر آن باید رسوخ کرد! آثار من اما یک لایه بیشتر نیست و ژرفایی برای درک آن وجود ندارد. در روزگاری که تمامی مفاهیم و کانسپتها نخ نما میشوند، تلاش من آن است که تنها از طریق همین لایه سطحی، زیبایی و سرخوشی را به شما تقدیم کنم.
خط به کار رفته در بیشتر این آثار (خط افزار) است که همراه با دگرگونیهایی، حدود 20 سال از خلق آن میگذرد. خط افزار تلفیقی آزادانه از خط کوفی و ثلث است که من آن را به شیوه خودم مینویسم و در دانگهای گوناگونی از نازک (LIGHT) تا پهن (BOLD) قابل نوشتن است.