“چشم عصیان”

“چشم عصیان”

خداوند بالا و پستی تویی

ندانم چه‌ای، هرچه هستی تویی

هنر می‌آفریند زیبایی را، زیبا می‌سازد عشق را، عاشق می‌دارد انسان را، می‌تراشد پیکره انسانیت را، خلق می‌کند شور را، پس آنگاه، زندگی می‌کند زندگی را. مجموعه حاضر به دنبال زنده کردن زندگی است؛ ازاین‌رو، تلاشی است بر آفرینش دنیایی بهتر، عصیانی است بر کژی و زشتی. چشم در برابر چشم. پس نامش شد: «چشم عصیان».

 «چشم» دنیای ناشناخته‌ای است در گوناگونی وادی‌ها، باشدهنر، ادبیات، تکامل، روان‌شناسی و هرآنچه وادی که انسان درنوردیده.

 این ناشناختگی در گسترۀ جغرافیا، زبان، قوم، زمان و پیکره محدوده نمی‌گردد؛ ازاین‌رو، داستانی است مشترک در تاریخ انسان و هرچه باید...

 چشم در لایه‌های زیرین و استعاره، مفهوم نگریستن، دیدگاه، نظارت، آگاهی و... را به دوش می‌کشد. دالی است مملو از مدلول‌های گوناگون.

 «عصیان» اما از جنس دیگری است. شورشی است بر هر آنچه، اما آشنا. شناخت، زیربنای عصیان است. بشناس، پس آنگاه عصیان کن، به ترمیم، به دگرگونی، و عصیان کن بر آنچه انسان را از گسترۀ انسانیت، زیبایی، مهربانی، احترام به طبیعت و... بیرون می‌راند. آن‌چنان‌که از فردوس برین راند.

 دالِ عصیان، هرچند دارای مدلول‌های محدودتری نسبت به چشم است؛ اما حسی حماسی، همراه با روشنگری و آینده‌نگری را به دنبال دارد. حسی به ساخت اکنون و آتی بهتر.

 «چشم عصیان» لیکن نمادی است از نگریستن خردمند عصیان انسان به باورها و فرهنگ‌های نادرست جامعۀ پیرامون. تاخت‌وتاز دانایی و زیبایی بر زشتی و نادانی، روشنایی در برابر تاریکی. براین‌اساس، در کارهای ارائه شده، اجزا و عناصر در جایگاه‌های گوناگون، در برابر آنچه آشنا است به ایفای نقش پرداخته و یکسره انسان را بر همان آشنا می‌شوراند. عصیانی بر مدار آگاهی علیه نازیبایی، باور نادرست و جامعۀ محبوس در خرافات، نادانی. ترکیب رنگ‌ها نیز سروری است جاودانه بر خشونت و غم. بر این باور، سعی بر آن است تا از رنگ‌ها به‌عنوان سمبل‌هایی از جهات زندگی استفاده شود.

 در مجموعۀ «چشم عصیان» شما دعوتید به آتیۀ روشن و ناگزیر انسان، به همراهی و هم‌زاد پنداری با شورش نگریستن بر کژی و ناراستی. دعوتید به اندیشیدن، به قدردانی از بزرگان و فرهیختگان گران‌قدر؛ پس سپاسگزارم از جناب آقای دکتر حمیدرضا شعیری، استادی دلسوز، فرهیخته‌ای دانشمند و انسانی انسان. (نشانه‌شناس و معناشناس برجسته، عضو هیئت‌مدیرۀ انجمن سمیوتیک فرانسه، نظریه‌پرداز، منتقد ادبی و هنری). سپاس دارم از استاد ارزشمند، مهرشاد کریمی؛ همچنین از همراه همیشگی‌ام دکتر پیمان یزدان‌پناه و قدرشناسم از اساتید، دوستان و عزیزانم. سپاسگزارم از مدیریت و پرسنل محترم سروناز (با مدیریت سرکار خانم خالدی) و حمایت‌های همه‌جانبۀ انتشارات و کتاب‌سرای کهور (با مدیریت فرامرز دهقان و دکتر فهیمه حیدری) که امکان برگزاری این نمایشگاه را فراهم نمودند.

 به‌پاس زندگی‌بخشی و پاسداشت زیبایی، مهربانی، انسانیت و ازخودگذشتگی، این مجموعه را تقدیم می‌دارم به حسن زارعی، زهرا مینوتن، قاسم یزدان‌پناه و طاهره منقسمی. باشد که افزون یابند.

  کروبه زارعی